هفت حرف

يعني به عبارت ديگه بشر اون زمان سعي مي کرده از هنر نقاشي به نوعي علاوه بر تزيين محل زندگيش ، به عنوان وسيله ای براي بقاي خودش و کم خطر شدن زندگيش استفاده کنه.

همين موضوع رو درباره موسيقي ، رقص ،نمايش و تنديسگري هم مي بينيم .

بشر در هر منطقه اي بر اساس نوع جهانبيني که داشته ،نيروهايي رو موثر در بقا و حياتش مي دونسته و از اونا مجسمه مي ساخته و مورد ستايش قرار مي داده و تمامي نياز هاش رو از اونا مطالبه مي کرده. در يک منطقه حيوانات از بز (خاورميانه) و گاو(شبه قاره هنر)  گرفته تا موجودات افسانه اي ، گاهي هم از زن(افريقا) يا مرد(يونان) مجسم می شده ، و آلت تناسلي اونا رو سرچشمه و عامل زايش و فراواني مي دونستن و ستايش مي کردن و جاهايي هم مثل يونان، به بت سازی خدايان بسيار انساني شده روي مي آوردن.

يا زماني که در گرد آتش شروع به رقص و پايکوبي مي کردن عده اي هم با نواختن سازهايي(اغلب کوبه اي) اونها رو همراهي مي کردن. مراسم گاهی نظم و شکل آيين مي گرفت (با لباس مخصوص، گريم ، و گاهي بازي و ميزانسن ويژه) بنا به وظيفه براي ستايش اون نيروي مقدس اجرا مي شده ، يا صرفا براي شادي و يا جهت آموزش و انتقال تجارب بزرگان قبيله به جوانترها که چگونه شکار کنند يا با همنوعشان رفتار کنند و يا .... اجرا مي شده

همين آيين ها رو بسياري معتقدن که سرچشمه تئاتر امروز هست

جزف کمبل مي گه بشر براي سه منظور به سراغ آيين مي رفته

1. وظيفه، مربوط به بعد و فطرت خدا جوي انسان مي شه. انسان بدنبال قدرتي فراتر از خود است تا با رسيدن و نزديکي به او هم درونش آروم بشه و ترس را از خود دور کنه و هم اينکه بلاياي پيش روش رو کم و نعمتها را زياد کنه

2. لذت، مراسم به سرگرمي و آرامش و تخليه روحي و رواني منجر مي شه،

3. قدرت، يا مراسم براي جشن پيروزي ها و احترام به قدرت قبيله بوده و يا نزديکي به نيروهاي قدرتمند مقدس و يا در کنار هم بودن و شادي که اون هم حس اتحاد رو زياد مي کنه و باعث زيادت قدرت ميشه

امروز هم مي بينيم که هنر براي لذت استفاده مي شه و چه زياد هم استفاده ميشه، طوري که اغلب اوقات رسالتهاي ديگرش رو فراموش مي کنه، مثل ملودرامهاي و لوده بازيها سخيف

هالييوود هم برخي از ساخته هاش(اگه نگيم همش) براي نشان دادن قدرت سياسي و تحقير و تضعيف سايرينه يا هنر سوسياليستي شوروي براي آموزش افکار سياسيش به توده جامعه و رئاليسم و ناتوراليسم براي بيان دردها و زشتي هاي موجود و ....

درسته هنر بايد همه ي نيازها و خواسته هاي مخاطبينش رو ارضاء کنه، اما !!!

هنرمند بايد سعي کنه که در کنار سرگرم کردن و لذت بخشيدن به مخاطب، بعد آموزشي و رشد مخاطب رو چه به لحاظ زيبايي شناسيک و فرمال و چه به لحاظ محتوايي ، فراموش نکنه

بنظر من هنر يه دنياس، يک مديوم يا وسيله براي بيان گفته ها و ناگفته ها

آره  دنياي هنر بستر خوبي هست واسه بيان اونچيزي که توي يک مقاله  يا سخنراني نمي گنجه.

با اين تعريف، هنرمند وظيفه خطيري داره که نبايد بي تفاوت نسبت به مسائل جامعش باشه و دردها و معضلات جامعه و انسان معاصر رو به زبان دلنشين هنر به مخاطب ارائه بده، طرح مسئله کنه ، راهکار ارائه بده

اما با دانستن و بکاربستن دقيق بايدها و نبايد هاي اون مديوم و از طرفي غافل از جنبه سرگرمي اون هم نشيم

البته به تعريف هنر (کار شايان و برجسته) دايره هنر رو خيلي گسترده مي کنه اما بطور کلاسيک هنر هفتگانه هست

شعر   موسيقي   تنديس   معماري   رقص   تئاتر   سينما

که به شيوه اسلامي ميشه

شعر   موسيقي   تنديس   معماري   خوشنويسي   تئاتر   سينما

ما هم قرار هست در اين صفحه زين پس بيشتر به سراغ هنرهاي هفتگانه بريم، البته شعر و ادبيات رو که در  صفحه ادبي مهدي پي گيري مي کنه

اما در پايان تا يادم نرفته برنامه بررسی و نقد فيلم 300 ، در روز يکشنبه 26/1  از شبکه 4 رو از دست ندين (برا اونا که هنوز نديدن) فکر کنم جاي برنامه سينما و ماورا پخش بشه

منتظر نظرتون هستم

تا بعد